سنگريزناك . ج : نباخى ( nab x ) و ( n b xiyy ) . نبخة ( nabxat ) ا . ع . گوگردى كه بدان آتش افروزند . نبخة ( nabxat ) و ( nobxat ) ا . ع . نكته . نبخة ( nabxat ) و ( nabaxat ) ا . ع . گياه بردى كه بدان درز كشتى گيرند . نبد ( na - bod ) پ . كلمه فعل يعنى نبود . نبذ ( nabz ) ا . ع . چيز اندك و آسان . ج : انباذ . و پاره‌اى از هر چيزى . نبذ ( nabz ) م . ع . نبذ العرق نبذا و نبذانا ( از باب ضرب ) : جنبيد آن رك ، لغة فى نبض . و نبذ الشئ نبذا : ( نيز از باب ضرب ) : انداخت آن چيز را بپيش و يا بپس . و نبذ العهد اليهم : شكست آن عهد و پيمان را . و نبذ الامر : اهمال كرد در آن كار . و نبذ النبيذ نبيذ و بكنى ساخت . نبذ ( nobz ) ا . ع . چيز كم و آسان . و پاره‌اى از هر چيزى . نبذان ( nabaz n ) م . ع . نبذ نبذا و نبذانا . ر . نبذ . نبذة ( nabzat ) ا . ع . چيز كم و آسان . و پاره‌اى از هر چيزى . نبذة ( nabzat ) و ( nobzat ) ا . ع . جلس نبذة : در گوشه‌اى نشست . و كذلك : جلس نبذة . نبذرة ( nabzarat ) ا . ع . تبذير و پريشان كردن مال باسراف و بناحق . نبر ( nabr ) ا . ع . مرد كم شرم و كم حيا . نبر ( nabr ) م . ع . نبر الشئ نبرا ( از باب ضرب ) : بلند كرد آن چيز را . و نبر فلانا : رجز خواند فلان را و به زبان گرفت و بسخن بر وى غالب آمد . و نبر الحرف : همزه كرد آن حرف را . و نبر الغلام : گواليد آن كودك . و نيز نبر : سرزنش نمودن . و بانك بر زدن . نبر ( nebr ) ا . ع . كنه و كرمكى كه چون بر تن شتر حركت كنه پوست وى بياماسد و آبله‌ناك گردد . و نوعى از مگس . و دد و سبع . و قصير و كوتاه بالاى فاحش ناكس . ج : انبار و نبار . و جايى كه تاجر در آن متاع و كالاى خود را گرد مىكند . ج : انبار . و خرمن گندم . نبر ( naber ) ص . ع . طعن نبر : زخم نيزه‌اى كه بسرعت و زودى نيزه را از خود دور مىكند و برميدارد آن را . نبر ( nobar ) ا . ع . لقمه‌هاى كلان . ج : نبرة . نبراس ( nebr s ) ا . ع . چراغ و مصباح . و سر نيزه . ج : نباريس . نبرة ( nabrat ) ا . ع . ميان گولب بالا . و آماس و ورم بدن . و جاى بلند و بر آمدگى از هر چيزى . و بانك گريه و زارى . و آواز بلند مغنى كه از آواز پست صداى خود را بلند كند . و حرف همزه . نبرة ( nobrat ) ا . ع . لقمهء كلان . ج : نبر . نبرد ( nabard ) و ( nabord ) ا . پ . جنك و جدال و پيكار و رزم و كارزار و ستيزگى و منازعه و مجادله . و دلاور و دلير و بهادر . و نبرد كردن : ستيز كردن و مجادله نمودن . نبردآزما ( nabard - zm ) و نبرد آزماى ( nabard - zm y ) ص . پ . جنك آزموده و جنك ديده و دلير و دلاور و بهادر . نبردپيشه ( nabard - pice ) ص . پ . ياى مجهول - زحمت كشيده و مشقت ديده در جنك و معتاد بجنك و جدال . نبردگاه ( nabard - g h ) ا . پ . رزمگاه و ميدان جنك . نبرده ( nabarde ) ص . پ . دلير و بهادر و دلاور و پسنديده . نبريج ( nabrij ) و ( nebrij ) ا . ع . مأخوذ از نبريده فارسى و بمعنى آن . نبريده ( na - boride ) ا . پ . قچقار اخته كرده كه پشمش دراز نشود تا آن را ببرند . نبز ( nabz ) م . ع . نبزه نبزا ( از باب ضرب ) : اشاره كرد به آن . و عيب كرد آن را . و نبز فلانا : لقب نهاد فلان را . نبز ( nabz ) ا . ع . عيب‌گويى . نبز ( nebz ) ا . ع . پوست بالايين خرمابن . نبز ( nabaz ) ا . ع . پاژنامه و لقب . ج : انباز . نبز ( nabez ) ص . ع . رجل نبز : مرد ناكس و لئيم در حسب و در خلق و خوى . نبزة ( nobazat ) ص . ع . رجل نبزة : مردى كه بر مادمان بيشتر لقب گذارد . نبزه ( nabze ) ا . پ . مأخوذ از تازى - لقب و پاژنامه . نبس ( nabs ) م . ع . نبس نبسا و نبسة و نبسة ( از باب ضرب ) : سخن گفت و شتابى كرد در سخن گفتن . و جنبيد در سخن گفتن ، و بيشتر در نفى استعمال مىشود . يق : ما نبس بكلمة : يعنى يك كلمه سخن نگفت . نبس ( nobos ) ا . ع . سخن گويندگان . و شتايى كنندگان .